Bekledik bekledik gelmedi. Geleceği de yok gibi. Nerde Moskova'nın beyaz gelinliği?
Öyle gri, öyle kahverengi, öyle puslu ve öyle bunaltıcı ki... Karın değerini şimdi daha iyi anlıyorum. Bembeyaz görüntüsü ile şehrin pisliklerini ne güzel örtüyordu oysa. Şimdi camdan dışarı bakınca çamur ve karanlıktan başka birşey yok...
Karlar altında, güneş olduğu gün donduran, nefes alırken genzini soğuktan yakan, yollarda düşmemek için penguen gibi yürüten Moskova'yı geri istiyorum acilen...
Sabah camdan bakınca bana sevinç çığlıkları attıran Moskova'yı...
Yine Aralık ayı, yine Türkiye yolları göründü, yine kömürde kestanenin kokusu ta Moskova’ya kadar ulaştı... “Kömürde kestane” yazım alışılageldik bir şekilde ısrarla devam ediyor. Farklı olan şey ise, her sene ben bu yazıyı hazırlarken dışarısı bembeyaz olurdu, bu sene kar bir ce deyip kaçtı kendisinden hala haber alamıyoruz. Moskova “kar” ını kaybetti hükümsüzdür...
İlk kömürde kestanemi yazarken, kar kokusundan bahsetmiştim ancak görünen o ki küresel ısınma mı dersiniz, çevre kirliliği yüzünden mevsimler şaştı mı dersiniz, ne derseniz deyin, kış ayları artık eski keyfinde olmayacak. Her sabah gri, puslu ve kirli bir havaya uyanmak ne kötü birşeymiş meğer! İlk geldiğimiz yıllarda ne kadar soğuk diye yakındığımız Moskova havası ne kadar da güzelmiş meğer. En azından güneş görüyorduk donarak da olsa. Haftalardır kendilerini görmüyoruz sayılır. Güneşin rengi neydi acaba?
Gelelim asıl konumuza... Ne diyorduk? Kestane diyorduk... Dün uzun bir süre biri Amerika’da, diğeri Singapur’da iki arkadaşım ile şu kestane olayını yazıştık facebook’da. Bu arada facebook nasıl da girdi hayatlara! Herkes hasret anlaşılan bu kömürde kestaneye. Kimse bulunduğu yerdeki kestaneden memnun değil. Ama gelin görün ki kömürde kestanenin yerine, yani memleketimize dönmek konusu açılınca da herkes kestanesiz yaşamaya razı. Neden acaba? Kriz? Türkiye’deki politik sebebler? Hayata bir yaştan sonra yeniden ve sıfırdan başlama korkusu? Çoluk, çocuk, okul konusu? Elbette herkesin kendine göre sebebleri vardır.
Sebeb her ne olursa olsun birşeyi kendimize itiraf edelim. Alışkanlıklardan vazgeçmek zor. Üstelik bu alışkanlıkları bize hiç benzemeyen insanların yaşadığı, kültürleri ayrı, yedikleri içtikleri hatta konuştukları ayrı, dilleri farklı, havası suyu farklı bir yerde edinmiş olsak da... Bu böyle. Hadi bunu kabul ettik. Peki nedir bu kestane özlemi yanıp tutuşan içimizde?
Bu sene o kestanenin kokusuna taa yaz aylarında kanıp da giden çok oldu Moskova’dan. Cesaretlerinden dolayı tebrik etmek istiyorum doğrusu. Ben dönüş yollarını düşününce afaganlar basıyor açıkçası. Dönmek istemediğim için mi? Kim memleketine dönmek istemez ki? Elbette istemeyenler olabilir ama ben onlardan değilim. Sadece yeterli cesaret ve altyapı yok diyelim. Burada yaşadığımız sorunlara bakıyorum, bir de dönersem yaşayacaklarıma... Moskova’da kalmak kolayıma geliyor galiba...
Ama yine de kestane yeme zamanı geldi... İçten içe biliyorum bunu. Hatta şöyle derin bir nefes aldığımda, Ankara’nın kirli havasına kar ve kestane kokusu eşlik ediyor da ta burnuma kadar geliyor... Sonra az kaldı diyorum, bir ay bile yok toprağına ayak basmana ama o az kalan zamanlar daha bir zor geçiyor zaman azaldıkça.
Gitmeli, dinlenmeli, gezip yorulmalı, kestane yemeli, sahlep içmeli, sevdiklerinle birlikte olup hasret gidermeli, sevgiyle enerji doldurmalı ki dönüp yeni koşturmacalara girebilmek için piller dolu olmalı. Az kaldı... az kaldı... az kaldı... az kaldı... 3 hafta nedir ki aylar geldi geçti o da geçer... Türkiye’ye gidecek tüm arkadaşlara bol kestaneli günler :)
IWC ile winzavod'un birlikte gerçekleştirecekleri ve gelirinin yardım komitesine kalacağı, Moskova'da yaşayan sanatçıların resimlerinden oluşacak karma serginin son teslim tarihi dündü.
Ben de kendimden 2 resim yolladım. Bakalım jüriyi geçebilecekler mi :)
Bu iki resmi açık açık koymak istemiyorum ama onları kendi içinde puzzle yaptım, hoş birşey çıktı ortaya. Belki de bir sonraki resmimde bunu tuval üzerinde denemeliyim :)
Bugün güzeller güzeli kızımın yaşgünü :) Yani tam 13 yıl önce bugün, akşamüstü saat 18:05'de dünyalar güzeli, ufacık Seram kucağımdaydı... Küçük tatlı sneguruçkam benim :)
Kızımın yaşgünü kiminle aynı güne denk geliyor dersiniz :))) Ruslar'ın Noel Babası "Ded Moroz (Дед Моро́з (Де́дко Моро́зко)-Buz Dede" ile... (Sneguruçka da Ded Moroz'un torunu kar kızı :))
Sabah Google sayfasında görünce hem biraz şaşırdım hem çok hoşuma gitti...
Sera ve Ded Moroz'un doğum günlerini kutluyorum efendim ;)
MTKO bu yıl tam hız devam deiyor... Araya bir takım olaylar girse de, biraz geciksem de, işte MTKO'nun "Cumhuriyet Balosu" ile ilgili medyaya yansıyanları...
NOT: Suat Taşpınar'a hem Moskovalife sitesinde hem de Kompas dergisindeki desteği için sonsuz teşekkürler...
Biz Moskova'da yaşayan kadınlar boş durmuyoruz. Durmuyoruz da neler yaptığımızı kim nerden bilecek? İşte buradan bilecek : MTKO WEB SİTESİ
Bunca yıl çalışdık, didindik, ciddi bağışlarda bulunduk, hiçbirşey yapamadıysak birbirimize destek olduk... Ama uzaktan göründüğü gibi sadece yiyip içip eğlenmedik... Ne özverilerle yürüyor bu organizasyon bilen bilir. Hiçbir maddi-manevi beklenti olmadan, gönüllü yapılan çalışmalarımız artık bir tık ötenizde... Merak edenleri sitemize bekliyoruz...
Geçtiğimiz yıl Moskova Türk Kadınlar Organizasyonu'nun başlattığı gelenek devam ediyor. Bu yıl "Cumhuriyet Balosu"nun konuk sanatçısı Leman Sam...
T.C Moskova Büyükelçiliği'nin Himayesinde MTKO tarafından düzenlenen "Cumhuriyet Balosu"nda sizleri de aramızda görmekten onur duyacağız.
Tarih: 31 Ekim 2009 Yer: Holiday Inn Oteli Sokolniki Kokteyl: 19:00 Yemek: 20:00 Konuk Sanatçı: Leman Sam Ücret: 1 kişi 3500 ruble
Cumhuriyet Balosu için bilet satışları, 23 Ekim cuma günü saat 10:00-17:00 arasında, 24 Ekim cumartesi günü saat 12:00-16:00 arasında, Eski Arbat'ta yer alan Bosfor Restorandan yapılacaktır. Biletler 3.500 Rubledir.
senden sahih seyyah yok. nerelerde isen? de/sen Seden'e, ya da ... Devamı deme/sen yine de seni senden içre kim Sezer? kim çizer D'sen D'sen :)) madem sil/me D'emi sesinden diyen SeZen miydi? yoksa hiç ses etmesem demesem miydi?
